ديكر معجون سيساليوس صفت مىكند محمد زكريا بكراباذين خويش آن نيز سخت خوب آيذ « 1 » . اينك بدين‌كونه علاج بايذ كردن فامّا من از شليثا عجب ديذم درين « 2 » باب . و اكر اين بيمارى « 3 » بكوذكان شيرخواره بوذ علاج شيردهنده را بايذ كردن و ببايذ نكاه‌كردن اكر شير تنك است سطبر بايذ كردن بتترى و كرنج « 4 » و اكر سطبر است تنك بايذ كردن بسكبا « 5 » و سكنكبين خاصه عنصلى « 6 » و نيز اكر شليثا بروغن باذام تلخ بكشايذ يا به آب مرزنكوش « 7 » و اندر بينى جكانذ اعنى سعوط كند « 8 » و خداوندان « 8 » اين بيمارى را سبندان و « 9 » كرفش زيان بزرك دارذ « 9 » حذر بايذ كردن « 10 » و جن كوذك بزرك‌تر كردذ ببايذ فرموذن تا بناشتا راه روذ بسيار و اين كس كى مى شير دهد « 11 » از جماع سخت دور باشذ و جن كوذك برسد و حرارت غريزى قوىتر كردذ برهذ ازين « 12 » بيمارى و از بهر اين كويند كه « 13 » صرع جن « 13 » بكوذكان بديذ آيذ بروذ ازيشان بوقت رسيدن و جن « 14 » بوقت رسيدكى « 14 » بديد ايذ بميرند « 15 » و اين بيمارى « 16 » با ايشان بوذ « 17 » .

--> ( 1 ) - ب ه : و من اينجا ياد كنم عاقرقرحا ده درم سنك سيساليوس ده درم سنك غاريقون بنج درم سنك حلتيت دو درم سنك زرآوند كرد دو درم سنك اين‌همه كوفته و بيخته با دو همسنك انكبين برشند شربت سه درم قوى را و فروتر دو درم و ضعيف را يك درم . . . سركه از . . . . ، صح . ( 2 ) - ف : بذين ( 3 ) - ف : اين علت ( 4 ) - ف : « و كرنج » ندارد ( 5 ) - ب ه : بكبر و سركه . ف : افزوده . و كبر ( 6 ) - ب ه : عنصلى از عسل ( 7 ) - ب ه : و اندكى ( 8 - 8 ) - ف : خوب آيذ و خداوند . ( 9 - 9 ) - ف : كرفس زيان دارذ نيك ( 10 ) - ب ه . و جون كودكان را اين علت افتد شيردهنده را علاج كند ، صح . ( 11 ) - ف : شير مىدهد ( 12 ) - ف : « اين » ندارد . ( 13 - 13 ) - ف : چن صرع ( 14 - 14 ) - ف : بكلانان ( 15 ) - ب ه : درين بيمارى ( 16 - 15 ) - ف : و اين علت . ( 17 ) - ب ه : ظ . تا بوقت مرك - و بقراط كفت الصرع اذا حدث . . . يزول عنهم عند ادراكهم و اذا حدث . . . م : و بقراط بفصول اندر جنين كفته است الصرع اذا حدث بالصبيان يزول عنهم عند ادراكهم و اذا نزل بالمدركين يموتون . . .